فلسفه گرایی افلاطون و شریعت گرایی فارابی؛ انتخاب های دوگانه
15 بازدید
محل نشر: نامه مفید » آبان 1384 - شماره 50 » (18 صفحه - از 67 تا 84)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مقایسه دو تفکر یونانی و اسلامی، به‏ویژه دیدگاه‏های افلاطون و فارابی، تا اندازه‏ای، می‏تواند عوامل فلسفه گرایی تمدن غربی و شریعت گرایی اسلامی را، علی‏رغم تأکیید مؤسسین این دو اندیشه بر جنبه‏های مشترک بسیار نشان دهد.معرفت- شناسی و هستی‏شناسی این دو تفکر، به برجسته شدن دانش، در آراء آنها ختم می‏شود.دانش در بعد نظری در تفکر افلاطون به فلسفه، و در عرصه عمل، به قانون می‏رسد.این قانون در دوره فرمانروایی فیلسوفشاه، قانون طبیعی است و پس از او، فیلسوف، قانون مکتوب خود را به جای می‏گذارد، و در این راستا، قانون گذارانی را نیز تربیت می‏کند، اما در آراء فارابی، دانش در بعد نظری به فلسفه و آگاهی از شریعت معطوف می‏شود و در عمل نیز به قانون ختم می‏شود.قانون در زمان رئیس اول، ناموس آسمانی(شریعت)خواهد بود و در دوران پس از او، فقه، مبنای اداره امور قرار می‏گیرد؛ و فقیه نیز، ظاهرا نیازی به فلسفه ندارد. واژگان کلیدی:معرفت‏شناسی، دانش، فلسفه سیاسی، فقه، قانون
آدرس اینترنتی